Het gebouw van de Wittenberg, gelegen in de bosrijke omgeving van Zeist, is een voormalig christelijk internaat. Het pand is gebouwd in 1920 als huisvesting voor jongens van het Christelijk Lyceum aan de Lindenlaan te Zeist, naar ontwerp van architect G. van Hoogevest. Rond 1930 is het gebouw uitgebreid met een directeurswoning, waardoor het gebouw een symmetrische opzet heeft gekregen. De oorspronkelijke hoofdfunctie van het gebouw is, met uitzondering van de bestemming van de diverse ruimten, behouden gebleven. Het gebouw verkeert zowel inwendig als uitwendig in bijna geheel originele staat. Het internaat is opgetrokken in een traditionalistische bouwstijl met zowel in het exterieur als het interieur een rijke decoratie in Amsterdamse Schoolstijl.
Jongensinternaat
In de tijd van het jongensinternaat leek de school meer op een museum. Aan de haken in de wand van de eetzaal zie je dat er forse schilderijen hebben gehangen. Een paar oorspronkelijke dingen zijn er nog, bijvoorbeeld de grote kast in de eetzaal, de kroonlamp in de woonhal en de kist en de klok in de hal.
De jongens werden aardig gedisciplineerd. Als 's morgens tijdens het appèl hun stropdas niet recht zat of hun schoenen niet gepoetst waren, moesten ze dat op hun kamer gaan herstellen. Om tien uur 's avonds ging het licht uit op de kamers, maar de jongens bedachten uiteraard allerlei constructies om toch licht te hebben.
Een dominee zorgde als huisvader voor de jongens en verder waren er gouverneurs om ze bij hun huiswerk te helpen. De ouders moesten er heel wat voor over hebben om hun zoon op deze elitaire school onder te brengen. Het verhaal gaat dat hoewel de jongens erg gedisciplineerd waren, ze toch ook regelmatig uit de band gesprongen zijn. Er schijnt op zolder zelfs een clandestiene jeneverstokerij geweest te zijn.
Oorlog
In de oorlog bezetten de Duitsers het gebouw. Vanaf het torentje hadden ze een uitkijkpost naar Austerlitz toe. Nog steeds staat het torentje vol gekrast met Duitse namen. Ook op andere plekken in de school hebben ze hun sporen nagelaten. Het schijnt dat in lokaal 3 op de achterwand een Duitse adelaar in goudkleur geschilderd was, maar er is al vele malen overheen gewit, dus dat is niet meer te zien. Verder schijnt er onder de tennisbaan nog een schuilkelder te zijn. Tijdens de bouw van de huizen rond de school in 2001 is er inderdaad een Duitse bunker in aanbouw gevonden.
Gods goedheid
Het gebouw is in 1980 heel voordelig gekocht door het bestuur van de Stichting Reformatorische Bijbelschool. Een week later werd er door iemand veel meer geboden. Het was Gods goedheid dat we zo'n prachtig gebouw mochten betrekken. Het gebouw was toen redelijk verwaarloosd. Met een groep van 70 studenten en vrijwilligers is er eerst maanden geklust voordat het gebouw bruikbaar was, en nog steeds wordt er regelmatig geklust om het op te knappen. Al met al voelen we ons als school verbonden met dit unieke gebouw, waarin we met elkaar mogen leren en werken voor het Koninkrijk van God.