Mei 2011 | Een verscheidenheid aan nieuwe inzichten

Toch wel een beetje vreemd om na zes weken weer op De Wittenberg te zijn. Ik kijk terug op een prachtige tijd in Almere! Een tijd waarin ik een klein beetje mocht ontdekken hoe ik als christen handen en voeten kan geven aan het verlangen om van betekenis te zijn.

Ik zat pas nog te denken, wat heeft God het alles eigenlijk mooi geleid. Annelie en ik hebben zo getopt in onze zoektocht naar een stageplek, maar wat heeft God ons een prachtige plek gegeven. Ik heb veel geleerd; van God, van de mensen die ik ontmoet heb, van het doen van de opdrachten en het meehelpen activiteiten. Ook van ons gastgezin heb ik veel geleerd. Om een voorbeeld te noemen; wat een geloof hebben de kids van Bert (2 jaar en 4 jaar). Als iemand beter is geworden heeft de Heere Jezus dat gedaan, als er weer eten op tafel staat is dat door Gods genade verkregen. Dingen die voor ons vaak heel vanzelfsprekend zijn, maar soms ook eens genoemd mogen (moeten!) worden.

Ook van de toewijding van de christenen in Almere heb ik veel geleerd. Bert kreeg een keer om 05:00 uur op maandagmorgen een smsje van een gemeentelid dat hij niet moest schrikken als hij het jongerencentrum in zou komen, dat gemeentelid was daar namelijk aan het bidden. Een toewijding waar je jaloers op wordt. Een toewijding waar je misschien niet alleen van moet dromen, maar ook naar moet streven…

Al met al heb ik ontzettend veel geleerd en heeft God op veel verschillende gebieden mijn ogen geopend!

April 2011 | Evenement op de Paasmarkt

Even een kort berichtje uit Almere. Wat is de tijd hard gegaan, nog even en ik zit weer in Zeist. In dit laatste weekje ben ik samen met Annelie hard bezig met de laatste voorbereidingen voor zaterdag. De dag waar we al zes weken naar uit kijken! Zaterdag is er namelijk een Paasmarkt in het centrum van Almere Buiten. Aan het begin van de stage werd ons de opdracht gegeven een evenement te organiseren voor jongeren op deze markt. Na veel brainstormen hebben we een supervet programma in elkaar gezet! Er zal een dramastuk opgevoerd worden, de jongerenband van de gemeente ‘Jesus Freaks’ mag haar talent tonen en er zullen twee christelijke rappers optreden. Verder zullen een aantal vrijwilligers waardecheques uitdelen, waarmee de jongeren in de christelijke boekhandel van de gemeente een paaskado kunnen ophalen (o.a. een prachtig stripboek over het Paasevangelie). We zien erg uit naar zaterdag. Bid met ons mee dat de dag goed zal verlopen en dat het evangelisatiewerk tot zegen mag zijn!

Maart 2011 | Gevariëerd genieten

Even een korte update vanuit Almere. De stad waar ik vorige week begonnen ben om zes weken lang actief te zijn in het jongerenwerk. Ik kijk terug op een week waarin ik al ontzettend veel gedaan en geleerd heb. Samen met Annelie loop ik elke dag mee met Bert Notenboom, onze stagebegeleider waar we tevens ook logeren. De ene dag werken we op kantoor in jongerencentrum The Rock, ’s avonds afgewisseld door een vergadering. De andere dag draaien we mee in een inloop voor tieners, en gaan we ’s avonds met Bert mee naar een plaats waar hij moet spreken. Een gevariëerd programma, dat is het zeker! Het is heerlijk om op zoveel verschillende manieren bezig te zijn in Gods Koninkrijk; in de clubs, kringen, inloop, maar ook op kantoor, als ik samen met Annelie nadenk over workshops voor de jongensclub. Ik leer erg veel van Bert; zijn enthousiasme voor God en gedrevenheid om jongeren met het Evangelie te bereiken. Ik zie uit naar de rest van de tijd die ik in de ‘achterbuurt’ van Amsterdam zal mogen doorbrengen.

Maart 2011 | Op naar Almere

Nog een klein weekje en dat is het zover. Samen met mijn klasgenoot Annelie hoop ik vanaf aanstaande maandag zes weken stage te gaan lopen in Almere, bij missionaire gemeente De Wegwijzer. De Wegwijzer is een jonge, dynamische en eigentijdse christelijke kerk met een grote verscheidenheid aan activiteiten. Annelie en ik zullen ons in de stage vooral richten op het jongerenwerk. Het doel van het jongerenwerk is niet alleen om de jongeren te bekeren. Nee, het doel is meer, namelijk om discipelen van hen te maken die zelf ook weer het Evangelie kunnen uitdragen. In het proces hier naar toe wordt de jongeren niets opgedrongen. De vraag naar het Evangelie moet uit hen zelf komen. Op die manier kunnen de jongeren in hun eigen tempo groeien.

Annelie en ik zullen zowel bezig gaan met praktisch werk als met kantoorwerk. De week door hopen we mee te lopen met de verschillende activiteiten. Op de momenten dat er geen activiteiten zijn, zullen we ons bezig houden met het uitwerken van drie opdrachten. Zo moeten we bijv. een pakket ontwikkelen met workshops voor onkerkelijke jongeren.

Ik zie erg uit naar de stage. Ik ben benieuwd naar de gesprekken met de jongeren en de contacten die zullen ontstaan. Het lijkt me heerlijk gewoon met hen om te gaan, maar daarnaast ook iets van de liefde van Christus uit te stralen.

Toch zie ik er ook wel tegenop. Ik heb namelijk nog nooit gewerkt met deze doelgroep. Dat is niet erg, maar ik hoop wel dat ik op een goede en spontane manier met hen om kan gaan. Dat ik mijn vooroordelen kan uitschakelen en hen met een open houding tegemoet kan treden. Ik denk dat dit zeker haalbaar is naar de vele lessen en praktische tips die we hebben gehad in thema 3 ‘de toon die je zet’.

Van mij mag de stage beginnen… Op naar Almere!

Februari 2011 | Leven na de Wittenberg

Naast het vele studeren, genieten van de gezelligheid op De Wittenberg, en het voorbereiden op de grote stage, houd ik me de laatste tijd met nog iets belangrijks bezig; namelijk denken aan mijn toekomst, het leven na De Wittenberg. Wat wil God dat ik ga doen? Bij welke studie kan ik mijn talenten en interesses optimaal inzetten, en hoe kan ik daarin iets in Gods Koninkrijk betekenen? Gelukkig, ik ben één van de weinigen, weet ik waar mijn interesses liggen. Ik heb twee studies die ik erg leuk vind; pedagogiek en theologie. Twee prachtige studies, maar helaas kan ik er maar één kiezen. Ik heb inmiddels een aantal meeloopdagen gedaan en ben er achter gekomen dat mijn hart toch wel erg warm wordt van pedagogiek. Ik heb dan ook besloten om pedagogiek te studeren. Waar ik dit precies ga doen weet ik nog niet. Daarop ga ik me de komende periode oriënteren.

Januari 2011 | Het geloofsgesprek!

‘Hoe vertel ik nou wat ik geloof?’ Eén van de meest gestelde vragen door christenen. Een vraag waar ook ik al een tijdje mee worstel, vooral na het vorige thema. Ik houd ervan om het Evangelie met anderen te delen, maar hoe kan ik dat doen op de juiste manier?!?

In het vak geloofsgesprek staan vragen als deze centraal. We hebben inmiddels twee lessen gehad, die mij persoonlijk al heel wat verder op weg hebben geholpen.

In een geloofsgesprek spelen drie ‘personen’ een rol: God, jij en de ander; je wilt jouw verhaal, dat wat je met God hebt, delen met de ander. Dit vinden we vaak lastig, omdat we bang zijn voor allerlei obstakels; we zijn bang voor de ‘boze’ wereld, willen niet opvallen en praten liever niet over ons geloof, met als smoes dat we anders iemand niet in zijn/haar waarde laten. Om anderen eerlijk en oprecht tegemoet te kunnen treden moeten we over deze (vaak onterechte) obstakels heen. Durf je verhaal met anderen te delen!

Ook moeten we beseffen dat God niet van ons vraagt te overtuigen. Nee, Hij vraagt van ons te getuigen. Als je dit beseft, kun je iemand gemakkelijker tegemoet treden. Wij willen vaak perfect spreken over God en onze relatie met Hem. Maar dit hoeft niet. Dit was echt een eyeopener voor mij. Ik hoef niet meteen het hele Evangelie te vertellen. Ik mag de ander gewoon als mens tegemoet treden en dat delen waar ik op dat moment mee bezig ben…

Het perfecte voorbeeld voor de juiste manier van gesprekken voeren is natuurlijk Jezus. Zo zijn we in de Bijbel op zoek gegaan naar hoe Jezus het gesprek aan ging met mensen.

Tot slot zijn we praktisch bezig geweest. Zo hebben we d.m.v. een rollenspel een geloofsgesprek geoefenend. Lastig, maar leerzaam!

Kortom, een bemoedigend vak waarin ik ontzettend veel leer. Ik kijk uit naar het vervolg!

December 2010 | 101 verschillen

Als start van thema 2, ‘de lucht die je inademt’, zijn we in de tweede week van november op stage geweest naar Amsterdam om letterlijk de lucht van vandaag de dag in te ademen. In deze drie dagen hebben gemerkt dat we niet om andere culturen heen kunnen. Alleen als je al kijkt naar de huidskleur of kleding van mensen zie je culturele verschillen en dan heb ik het nog niet eens over taal, eten of religie.

Cultuur vinden we overal, niet alleen in Amsterdam. Vandaar dat we dit thema het vak Culturele Antropologie hebben gehad. In dit vak hebben we met elkaar nagedacht over andere culturen, maar ook over onze eigen cultuur. Zo hebben we het bijvoorbeeld gehad over gezin en familie. Het is apart om te zien dat dingen die bij ons zo vanzelfsprekend zijn in andere culturen helemaal niet vanzelfsprekend zijn. Zo hebben we in de Bijbel gekeken naar de stamboom van de broers Jakob en Esau. Bijzonder om te zien dat hun ouders beiden afstamden van dezelfde voorvader, namelijk Terach. Men trouwde dus binnen de familie, dit is bij ons niet echt gebruikelijk. Of neem het onderwerp religie. Ook dit is in elke cultuur weer anders. Ik heb de lessen als erg interessant ervaren en heb veel geleerd.

November 2010 | Themaweek

Zoals er aan alles een einde komt, is er ook een einde gekomen aan het eerste thema ‘De grond waarop je staat’. Zeven weken lang hebben we gekeken naar het christendom in onze omgeving en kwamen we erachter dat deze christelijke grond ontzettend breed is. Vakken als christelijke kunst en cultuur, gemeenteopbouw, geloofsleer, christelijke ethiek, Oude Testament en Nieuwe Testament hebben hier een grote bijdrage aan geleverd.

Het thema werd afgesloten met een themaweek en zo kwamen we maandagochtend nieuwsgierig aan op de Wittenberg… wat zou deze week brengen?. Na de weekopening was er een startbijeenkomst. Leantine vertelde vol enthousiasme hoe deze week er uit zou zien. We konden kiezen uit een aantal groepsopdrachten en individuele opdrachten. Zo was er voor ieder wat wils en kon ieder zijn talenten optimaal gebruiken. De opdrachten zouden vrijdagochtend tentoongesteld worden in het gebouw. Maar voordat we aan deze opdrachten konden beginnen, moesten we dinsdag eerst nog de handen uit de mouwen steken. Die dag hebben we weer hard geklust, een dag vol gezelligheid. Woensdag en donderdag was er tijd voor de groepsopdrachten en de individuele opdrachten. De ene groep ging op pad om een fotoreportage te maken, een ander ging op pad voor een interview met een ongelovige, schreef een lied of gooide zich op een goed stuk drama. De individuele opdrachten werden deze dagen ook ingevuld. De één maakte een collage of schilderij van wat hij/zij gelooft, terwijl een ander een eigen geloofsbelijdenis schreef of een voorwerp uitkoos wat zijn/haar geloof symboliseert. Donderdagavond werden nog de laatste voorbereidingen getroffen voor de tentoonstelling. De volgende ochtend was het zover. Alles was picobello geregeld, een groot succes! De ochtend werd afgesloten met het lied ‘Wij zijn het licht’ wat we arm in arm mochten zingen.

Het was heerlijk om een week even niet bezig te zijn met de lessen, maar te bezinnen en voor jezelf helder te krijgen wat je nou eigenlijk geleerd hebt. Ook was het fijn even niet met theorie bezig te zijn, maar letterlijk je handen uit de mouwen te steken. Op deze manier hebben we het thema met een voldaan gevoel kunnen afsluiten. Op naar het volgende thema!

September 2010 | Man/vrouwavond

Ik ben Marieke van den Heuvel en heb het afgelopen jaar het vwo afgerond. Ik ben 18 jaar, geboren en getogen in Veenendaal. Ik heb echter dit prachtige ‘dorp’ achter me gelaten voor een waardevol jaar op de Wittenberg in Zeist. Een jaar waarin ik meer van God, de Bijbel, mezelf en anderen hoop te leren. Een jaar waarin ik wil ontdekken wat God voor plannen met mij heeft en waar Hij mij in Zijn Koninkrijk wil inzetten.

Inmiddels is er al veel gebeurd op de Wittenberg. Het begon allemaal met de klusweek, waarin we allemaal als individu naar Zeist kwamen, niet wetend wat ons te wachten stond. Nu, na 3 weken, les, goede gesprekken, corveeën, lofprijzingavonden en veel gezelligheid, mogen we elkaar al wat beter kennen.

De verschillen tussen mannen en vrouwen doen echter, ook op de Wittenberg, de wenkbrauwen nog wel eens fronzen. Daarom besloot de staf een man/vrouw avond te organiseren. Heftige discussies en hilarische momenten waren het gevolg. Beide partijen veroverden al meteen een eigen territorium in de eetzaal. Na gebed en een stukje uit de Bijbel werd de volgende vraag aan beide partijen gesteld: ‘Wat zijn negatieve vooroordelen over het andere geslacht?’ Vrouwen blijken hysterisch te zijn, praten te veel, zijn emotioneel ingesteld, inhoudsloos, moeten altijd met z’n allen naar de wc, kunnen niet inparkeren, weten niet wat buitenspel is en denken alleen maar aan winkelen. Gelukkig was het al snel de beurt aan ons, als vrouwen, om ergernissen te spuien. Mannen zijn lomp, gevoelloos, betweterig, kunnen niet luisteren, denken alleen maar aan seks en zijn veel te oplossingsgericht. Toch blijken we ook niet zonder hen te kunnen op het moment dat ze de rekening moeten betalen.

Nadat iedereen zijn/haar hart had gelucht, werd er serieus op de verschillen ingegaan. We zijn in gespreksgroepjes uiteen gegaan en hebben daarna nog wat vragen in de hele groep besproken. Waar moeten wij als vrouwen rekening mee houden m.b.t. onze kleding? Hoe kijken mannen naar vrouwen en andersom? Hoe kunnen we elkaar op een goede manier aanspreken als we ons ergens aan ergeren wat betreft kleding?

In goede harmonie werd de avond afgesloten met een drankje en chips. Daarna ging iedereen weer naar zijn/haar kamer. Genoeg stof om over na te denken, genoeg om aan te werken voor beide partijen. Of zullen die verschillen altijd blijven? Vrouwen komen toch niet voor niets van Venus en mannen van Mars!?