Snelkoppelingen
Inhoud

Jan Jaap @ de Wittenberg

vrijdag 22 april 2011 20:05
April 2011 | De tijd vliegt...

Het is alweer voorbij! Zo ben je je aan het voorbereiden, zo zit je 6 weken in de Filippijnen maar je bent ook zo weer terug. Wat zijn deze weken snel voorbij gegaan. Ik heb een goede tijd gehad! De laatste weken heb ik nog een aantal nachten in de sloppenwijken geleefd. Daar heb ik bijbelstudies bijgewoond, house churches bezocht en wat les gegeven. Het is goed om zo zicht te krijgen op de nood in een sloppenwijk maar ook om te zien dat er vreugde is.

De stageperiode was een leerzame tijd. Voor mijn studie moest ik een aantal leerdoelen opstellen, om daarmee concreet aan de slag te gaan. Ik heb in deze periode gekeken naar de dingen waar ik benieuwd naar was, wat ik wilde weten over leven in een ander werelddeel en bezig met het bouwen van Gods koninkrijk.

De medische hulp vond ik interessant maar ook de gemeentestichting was een punt waar ik meer van wilde weten. Deze kanten heb ik allemaal mogen bewonderen en zo heb ik meer mogen leren dan ik had gedacht.

De komende tijd mag ik alle ervaringen gaan verwerken en delen. Daarnaast ga ik nadenken over dat wat ik wil gaan doen in juli. Dan is namelijk mijn periode op de Wittenberg afgelopen en sta ik voor verschillende keuzes. Wat voor werk ga ik doen? Waar ga ik wonen? Toekomst? Leuke onderwerpen om mee aan te slag gaan!

April 2011 | Yam Yam...

Mijn naam is veel te moeilijk voor de Filippijnen…na 5 keer oefenen komen we eruit…Yam! Het is en blijft toch een andere taal en een andere klank en dat maakt het ook voor mij lastig om hèn te begrijpen. De taalbarrière is duidelijk aanwezig!

Ondertussen ben ik wel al 3 weken in de grote stad Manilla en voelt het alsof ik hier altijd al woon. Ik ken de weg, kan al goed voordringen, eet vis en formuleer een aantal zinnen en woorden om me verstaanbaar te maken.

Ik heb al veel dingen gezien en meegemaakt. Ik heb gebieden bezocht waar de meeste gezinnen van €1,- per dag moeten leven. Daar heb ik medische hulp verleent aan mensen met ontstekingen, TBC of andere ziekten. Het is indrukwekkend en bijzonder om te zien hoe mensen in een kamer van 3 bij 3 met z’n vieren kunnen eten, slapen, Bijbelstudies houden en nog veel meer. Dit zet je dan aan het nadenken. Toch is er veel dankbaarheid. Ze danken de Heer voor kleine dingen waar ik vaak al niet meer bij stilsta. Een goede leerschool om mij bewust te worden van het leven tussen de armen!

 

Maart 2011 | En daar sta je dan...

...in een stad met 15 miljoen geregistreerde mensen!

Wat een stad…super warm, erg druk en veel luchtvervuiling. Wat een overgang! Na veertien uur vliegen ben ik veilig aangekomen in Manilla. We werden van het vliegveld opgehaald en kreeg meteen de eerste cultuurshock te verwerken: autorijden in Manilla is namelijk gas geven en vervolgens keihard op de rem. Iedereen rijdt kriskras door elkaar, alleen een stoplicht zorgt voor wat veiligheid. Na 45 minuten rijden, langs zowel armoede als rijkdom, kwamen we aan op de plaats van bestemming.

De eerste kennismaking was goed! In de sloppenwijk heb ik een jongen ontmoet van 21 jaar die mij Tagalog (de plaatselijke taal) gaat leren. Hij speelt in de band van de plaatselijke kerk en ik hoop samen met hem ook veel muziek te maken! Aankomende week zal ik twee sloppenwijken bezoeken om daar de medische programma’s te bekijken. Daarnaast ga ik aan de slag met taalstudie. Ook zal ik een weekeind logeren in een sloppenwijk. Er staan dus veel afwisselende dingen op het programma!

Maart 2011 | Stage

De komende weken ga ik naar de Filippijnen. In de hoofdstad Manilla ga ik werken in de sloppenwijken, bij een project van Overseas Mission Fellowship(OMF). Ik loop mee met een Nederlandse verpleegkundige en ga in de gemeentestichtingsprojecten bezig met muziek en jongeren. Dit zijn twee dingen die mij goed liggen en waar ik mijn talenten in kan zetten. Ik hoop dat ik daar een goede tijd ga hebben waarin mijn wereldbeeld verbreed wordt. Binnenkort zal ik laten weten hoe het leven in Manilla is.

Januari 2011 | Thema 2 en 3...

Voor de kerstvakantie hadden we het thema ‘de lucht die je inademt’. Een periode waar we hebben gekeken naar verschillende religies en uitingen hiervan. We kregen onder andere het vak Islam en Culturele antropologie. Het was een korte periode maar wel boeiend! We sloten voor de kerstvakantie af met een dag die in het teken stond van ‘Kerst’.

Wat houd kerst in en welke betekenis hebben wij Nederlanders eraan gegeven? Een goeie afsluiting om zo de kerstdagen in te gaan.

Na 2 weken heerlijke vakantie te hebben gehad begon het schoolleven weer. We begonnen met een Nieuwjaarsgroet en zo kon ik alle 43 studenten weer verwelkomen. Leuk om elkaar weer te zien!

Nu is het derde blok is aangebroken, ‘De toon die je zet’. We denken na over onze plaats in de maatschappij. Vakken als geloofgesprek en apologetiek met geloofsvragen als ‘waarom is er lijden in de wereld’. Pittige vraagstukken die je mag gaan onderzoeken!

Ook heb ik nu een aantal gesprekken met mijn coach gehad waarbij we terug kijken op de periode die ik achter mij ligt en wat ik mee wil nemen in de toekomst. Verder ben ik nu druk bezig om een stage te regelen voor een periode van 6 weken. Ik ga naar het buitenland om daar te werken, te leren en te delen. De volgende keer hoop ik meer te vertellen over dat wat ik precies ga doen.

November 2010 | Themaweek

Na een tentamenweek volgde een themaweek. Met een groep van 2 á 3 personen mochten we aan de slag met wat we de afgelopen weken geleerd hebben in het eerste onderwijsthema: ‘De grond waarop je staat, het christelijk geloof als basis voor je leven’. Dit kon door het maken van een fotoreportage, een interview, een videoportret, een recensie, een dramastuk, een lied of een gedicht. Ook moesten we een individuele opdracht maken en deze bestond uit het maken van een schilderij, een collage, een geloofsbelijdenis of een beschrijving bij een symbool dat de basis van je geloof weergeeft.

Ik heb samen met 2 medestudenten ‘ het interview’ als groepsopdracht gekozen en we zijn naar Hogeschool Utrecht gegaan. Met een spiegel onder de arm gingen we op pad om een aantal jongeren aan te spreken met de vraag: Als je in deze spiegel kijkt, zie je jezelf! Jij bent een deel van de maatschappij en elke keer als iemand in de spiegel verschijnt is dat een weerspiegeling van de maatschappij. Zo zijn de christenen een groep in de maatschappij en zie jij iets aan deze groep in de maatschappij? Er kwamen veel reacties maar meer negatief dan positief. We merkten dat we als christenen een eigen groep zijn en niet heel veel uitdragen. En wat ons het meest verbaasde: de blijde boodschap die wij hebben als christenen hebben, kwam helemaal niet voor!

Vrijdag was er een tentoonstelling van elkaars stukken. We hebben genoten van een indrukwekkende ochtend waar we samen met elkaar mochten zien op welke grond wij staan! We kwamen dichter tot elkaar en gingen met grote verwondering het weekend in.

September 2010 | Terugblik gemeentestage

Hoi! Ik ben Jan Jaap en zit nu een heerlijk jaar op de Wittenberg. We zijn alweer een paar weken verder en hebben al veel meegemaakt met elkaar.

Afgelopen week hebben we een gemeentestage gedaan, in groepen hebben we diverse kerken in heel Nederland bezocht.

Woensdagmiddag kwamen we weer bij elkaar op de Wittenberg om al onze ervaringen te delen. We begonnen om half 2 gezamenlijk met het zingen van wat liederen en een korte gedachte over Efeze 4: 1-6. Daarin kwam naar voren dat Jezus Christus ons één maakt, waar we ook vandaan komen.

Door korte presentaties konden we per groepje verslag doen van wat ons is opgevallen in de kerken. Dit moest natuurlijk wel op een creatieve manier. Zo waren er powerpointpresentaties, sketches en een lied. We deelden met elkaar de positieve dingen in de gemeentes maar ook de punten waar volgens ons de gemeentes in konden groeien.

De volgende dag begonnen we met een dagopening en gingen we in groepen uiteen om ervaringen te delen over de verschillen tussen kerken en hebben we gekeken naar de liturgische indeling van de diensten. Het is leuk om zo met elkaar te delen wat je meer of minder aanspreekt. Het mooie wat we kunnen meenemen is dat zowel in het noorden, het zuiden, het oosten en het westen God aanwezig is in de kerken. Soms kijken we als eerste naar vormen of tradities maar het gaat er uiteindelijk om dat Jezus Christus centraal staat!

«Terug