Juni 2011 | Gemeentestichting

Met het vak gemeentestichting hebben we stil gestaan bij het begrip kerk. We kwamen er achter dat we heel veel dingen om ons kerkzijn heen hebben gebouwd. Het fascineert me enorm. Ik merk om me heen dat we als kerken zo ver weg staan van de maatschappij. En dat is niet zomaar te veranderen. Stiekem droom ik om volgend jaar gewoon thuis iets te beginnen, met mensen die God zoeken maar de kerk in Nederland een te hoge drempel vinden. We willen zo graag nieuwe mensen in de kerk trekken, maar de opdracht is om juist over God te vertellen. Het lijkt me tof om nieuwsgierigen en twijfelende mensen in huis te ontvangen en om samen te ontdekken wie Jawheh is. Een gemeente, de kerk van Christus, het lichaam is niet iets van stenen, het zijn alle christenen bij elkaar. Het doet me pijn dat zoveel mensen niks van God weten omdat wij als christenen niet genoeg in de wereld staan en daardoor niet kunnen zien dat zoveel mensen op zoek zijn naar hun Schepper.

Maart 2011 | Update Japan

Zoals je ongetwijfeld wel gehoord hebt is er een ernstige aardbeving geweest in Japan en is de situatie nog niet veilig. Er is een negatief reisadvies en een grote kans op grotere en meerdere bevingen. Daarom is besloten dat ik nu niet naar Tokio kan gaan. Er is door veel mensen gebeden voor duidelijkheid in deze beslissing, maar de situatie wordt er niet beter op. Willen jullie bidden voor de situatie in Japan en voor de Grace city church in Tokio?

Maart 2011 | Kerkplanten in Tokyo

Zoals ik al eerder schreef ga ik stagelopen in Tokyo. Een zendingsechtpaar van de Gereformeerde Zendingsbond (GZB) heeft samen met een Japanse dominee een gemeente gesticht in hartje Tokio. Ik ga in deze gemeente aan de slag met kinder- en jongerenwerk en hoop ook mijn muzikale kwaliteiten in te zetten. Ik heb al een aantal ontwikkelingslanden bezocht en veel armoede gezien, maar in Japan zal ik met een heel ander soort armoede in aanraking komen: de economie staat op nummer één en de prestatiedruk is enorm. Als kind droomde ik er al van om zendeling te worden. Die droom heb ik nog steeds, al realiseer ik me heel goed dat er in Nederland ook veel werk te doen is.

Februari 2011 | Christen zijn is zendeling zijn!

Wat een heerlijk blok is dit, alleen maar mooie vakken! Als je van jongs af aan al droomt om zendeling te worden is deze periode om te smullen. Ik licht even een vak voor je uit: ‘Missiologie’. Dit komt van het woord: Missio Dei, wat betekent: zending Gods. En waar christenen altijd zo goed in zijn, daarbinnen hebben we weer veel verschillende stromingen. Van de christocentrische benadering tot en met de piëtistische benadering. De ene stroming is enorm gericht op de heilige Geest, de andere stroming richt zich teveel op de gemeente, de kerk. Ik kan nu natuurlijk alles voor je gaan uitleggen, wat de begrippen betekenen. Maar dan heeft het jaar waarin jij gaat studeren helemaal geen zin. Dan leer je niks meer!

Ik wil je nog wel iets meegeven wat me enorm aan het denken heeft gezet. Hoe individualistisch zijn de kerken van tegenwoordig? Misschien denk je: ja, best wel, maar niet zo erg als de buitenwereld. Ik denk dat dat ‘m nou net is. We scheiden ons teveel van de niet-christenen. Weet je, de kerk, jouw kerk, beter gezegd; onze kerk, is er gekomen door zending! Is het dan niet meer dan normaal om als christen je naar buiten te richten? Christen zijn is zendeling zijn! 

Januari 2011 | Wat een verademing...

Het tweede thema zit er weer op! Want wat was het een enorme gave, maar korte periode! We mochten snuiven aan Amsterdam, we hebben kennis mogen maken met de Islam, we hebben ons gebedsleven verrijkt vanuit Lucas 11 en met Culturele Antropologie hebben we handvatten gekregen hoe we een andere lucht op de juiste manier kunnen observeren en interpreteren.

Onze Heer Jezus, Hij is het voorbeeld voor een goed gebedsleven. Hij bad hele nachten voordat hij moeilijke beslissingen moest nemen. Ook het voorbeeld in Lucas 11 is insprirerend. Bidden we vooral voor onszelf of juist voor onze vrienden om ons heen? Vaak wordt het een verlanglijstje vanuit aards perspectief. Maar als je vanuit het koninkrijk van God bidt, komt bidden in een heel ander daglicht te staan. Heerlijk om met je Vader in de hemel te praten, heerlijk om dan te weten dat er niks mooier is dan te leven in Zijn Koninkrijk!

Als christenen en Nederlanders staan we vaak negatief tegenover moslims, de Islam. Vaak koppelen we dit met Marokkanen en Turken. Extremisme wordt dan ook vaak genoemd. Met het vak Islam hebben we een andere houding geleerd. We hebben ons verdiept in de Koran, in de geschiedenis over bijvoorbeeld Mohammed. Hierdoor is duidelijk waar we in verschillen en hebben we overeenkomsten in geloofsbeleving kunnen ontdekken. Ik hoop dat ik dit ooit eens kan toepassen bij mijn moslim-naaste.

Met Culturele Antropologie hebben we verschillende termen geleerd om zo als christen te leren van andere culturen. Hoe kun je het beste een andere cultuur observeren? Helaas hebben we vroeger grote fouten gemaakt in de zending. Hierdoor is het nu heel moeilijk om cultuur van westerse religie te onderscheiden. We hebben teveel vanuit Westerse principes kerken geplant. Hierdoor hebben vele christenen niet vanuit hun eigen cultuur God kunnen dienen. Gelukkig zijn we als christenen steeds meer bewust dat het christendom niet iets Westers is. De boodschap is hetzelfde, maar de vorm kan totaal verschillend zijn.

In Maart en April gaan we er eindelijk op uit! De één blijft in Nederland, de ander verspreidt zijn geur in Afrika of Kosovo. Prachtig om te zien hoe iedereen zoekt naar zijn of haar juiste plek. Zelf hoop ik naar Tokyo te gaan. Een enorme stad waar maar liefst 127 miljoen mensen werken en leven. Eigenlijk vooral werken en weinig tijd om te leven. Nog geen 1% is christen. Vele jonge Japanners zien het niet meer zitten en plegen zelfmoord. Ze kunnen niet meer tegen de werkdruk en kunnen nergens hun gevoelens kwijt. Een enorme uitdaging om me in die cultuur te verdiepen en daar te leren van een zendingsechtpaar die daar vanaf mei vorig jaar een kerk heeft gesticht.

November 2010 | Terugblik thema 1 - Iets van de grond krijgen

De eerste periode zit er alweer op! Na weken college en uiteindelijk de tentamenweek sloten we ons eerste thema af met een –jawel- themaweek. ‘De grond waarop we staan’. Afgelopen periode heb ik al enorm veel mogen leren. In de themaweek kwam die rijke grond beetje bij beetje naar boven. Tijdens een dagje klussen kon ik heerlijk met wat broers en zussen terugkijken op de weken die achter ons liggen. Wat hebben we eigenlijk geleerd? Wat is je het meest bijgebleven? Hoe meer bladeren ik bij elkaar harkte –en dat waren er veel- hoe meer dingen er boven kwamen, het is teveel om op te noemen, ik pik er een paar van de grond:

Als christen ben ik enorm dankbaar dat God zich aan ons heeft geopenbaard! Niet wij maken een beeld van Hem, maar Hij. Hij maakte zich al vroeg bekend bij het volk Israel. JHWH, Ik ben die Ik ben! Vanaf toen mocht het volk Hem JHWH noemen. Niet zomaar een God, maar een God met een naam! Wat is het heerlijk dat God in de Bijbel zich niet alleen als JHWH openbaart maar ook als Vader! Hierdoor begrijp ik als mens veel beter wie Hij voor me is. God maakt zich bekend als Vader aan ons, zodat we Hem kunnen begrijpen. Op zulke duidelijke grond mag ik staan, heerlijk!

Tijdens Geestelijk leven hebben we het gehad over twijfel. Is dat wel goed als Christen? In Jakobus staat toch duidelijke taal? Toch merk je dat je soms twijfelt of dat mensen om je heen twijfelen over wie God is en wat Hij doet. Het is mooi om te lezen dat Jezus voor Zijn hemelvaart zegt tegen de twijfelende discipelen: Ga! En maak alle volken tot mijn discipelen! Hij zegt niet: neem eerst de twijfel weg en ga er dan op uit. Dat gaf enorm veel rust, want veel studenten hebben toch als doel: ik wil meer weten van God, ik wil sommige vragen kunnen beantwoorden. Op sommige vragen zul je nooit antwoord krijgen, maar het mooie is; leg je twijfel bij Hem neer, dan wankel je niet! Hij is je basis, je grond!

Met Oude en Nieuwe testament heb ik veel geleerd. Vooral het beeld wat we snel hebben over het Oude testament: waarom is God in het Oude testament zo gewelddadig, een wrede God? Maar hoe meer je de Bijbel leest en bestudeert, hoe meer je er achterkomt dat juist de God van het volk Israel in het Oude Testament een liefdevolle JHWH is! Hoeveel geduld Hij heeft met zijn volk, hoeveel reddingsboeien Hij uitgooit op aarde. God is een God van liefde, vanaf het begin al!

Na de vele colleges studerend de vakantie in. Het was even anders dan ik me had voorgesteld maar het studeren werd beloond. De tentamenweek is erg goed gegaan. Dank aan Hem! In de themaweek kregen we verschillende keuzeopdrachten aangeboden. We moesten zelf iets van de grond krijgen. En dat pakte enorm goed uit: van een prachtig dramastuk tot een Haags interview met Roemer, van een muziekstuk tot een fotopresentatie. Het was wonderlijk hoe God alles leidde die week. We sloten de eindpresentatie af met het lied ‘Licht van de wereld’. Met dat Licht krijg je wat van de grond! Op naar Amsterdam… de mensen laten zien dat ze ook iets van díe grond mogen krijgen!