4 juni 2012 | Op reis naar Taize

Dinsdagochtend om 4 uur gaat de wekker. Ff snel douchen, aankleden en hup... met een weekendtas en mijn gitaar op naar de woonhal. Het is nog donker. We moesten toch wel om half vijf de bus inladen? Gelukkig, daar komen meer slaperige studenten de trap af gesjokt. Eén voor één komt iedereen naar beneden. Om half vijf laden we de bus in en ontmoeten elkaar nog even in de woonhal voor we op weg gaan. Iedereen installeert zich ergens in de bus en wanneer we wegrijden slapen de meesten toch nog even verder :).

Na een gezellige busrit komen we rond vier uur 's middags aan in Taizé, Frankrijk, prachtig weer en een prachtige omgeving! Ondanks dat ik hier al een keer eerder ben geweest, geniet ik van de sfeer en de openheid van deze plek. Taizé is echt uniek, de monnikenorde van protestanten en katholieken die hier gevestigd is, ontvangt elke week duizenden jongeren uit de hele wereld. De stroom van jongeren in niet te stoppen, ondanks het eenvoudige en christelijke karakter (wat veel jongeren niet echt aanspreekt, zou je denken...!?). Elke dag zijn er 3 kerkdiensten, waarin de liederen van Taizé een belangrijke rol vervullen. Prachtig hoe deze liederen gemeenschap en eenheid bewerkstelligen! 's Morgens hebben we bijbelstudies, waarna we met andere Taizebezoekers napraten en denken over een aantal vragen. 's Middags zijn er aansprekende workshops en tussendoor kun je heerlijk een moment rust nemen in de stiltetuin of het kleine kerkje.

Na een paar mooie en bijzondere dagen vertrekken we weer richting Zeist. Gaaf om met elkaar een paar dagen sfeer te proeven in Taizé!
En de liederen? Die klinken nog steeds na in gedachten :). Bless the Lord, my soul.....

21 mei 2012 | Liefde voor kinderen

Na zes gave en inspirerende weken stage in Brazilie pakken we de draad weer op, op de Wittenberg. Vorige week, waarin we elkaar weer ontmoetten en heeeel veel bij te praten hadden, stond helemaal in het teken van onze stage-ervaringen. Ontzettend leuk om zo veel verschillende verhalen te horen! Het thema van blok 4, 'De geur die je verspreid', is volgens mij prachtig in praktijk gebracht door ons allen :). We hebben, elk op een andere plek, iets van onszelf mogen laten zien en horen. Zoals jullie eerder van mij hebben kunnen lezen, heb ik voornamelijk gewerkt met kleine kinderen uit de sloppenwijk van Belo Horizonte. Ik hoop dat mijn creativiteit en muzikaliteit hen bijgebleven is. Maar bovenal hoop ik dat de liefde die ik hen heb willen geven door zorg, oprechte aandacht en vertrouwen hen een stukje verder helpt in hun leven. Zes weken is dan eigenlijk een hele korte periode. Toch heeft het mij heel veel gebracht: niet alleen een geweldige ervaring, maar ook een bevestiging van hoe ik 'mijn geur wil verspreiden'. Ik wil, in het bijzonder naar de allerkleinsten toe, iets laten zien van Gods liefde voor hen, dit met een muzikale, creatieve en/of speelse insteek. Ik hoop hier in mijn werk invulling aan te kunnen geven, maar ook in de gemeente waar ik deel van uit maak. Met die droom ga ik blok 5 in, met als thema 'de sprong die je waagt'. Door vakken als 'kinderwerk', 'contextuele pastorale vorming', 'zang' en 'kringwerk' ga ik heel praktisch en verdiepend aan de slag om straks, na dit jaar Wittenberg, de sprong te wagen in het 'gewone' leven :).

16 april 2012

Wow, time flies when you're having fun! Ik zit al in week 5 van mijn stage in Brazilie. Ik geniet van het land in alle aspecten: de mensen, de natuur, het werken in de kindergarden... Heel bijzonder om even uit mijn eigen wereld te stappen en hier 6 weken te mogen leven en leren. Er zijn veel dingen de me enorm aanspreken: de kleurige huisjes (in de betere wijken althans), het heerlijke weer, de prachtige vogels, het fruit, de zoete limonade en alleen suiker om op brood te kunnen doen ;). Er zijn veel mooie kanten aan Brazilie. Toch heeft dit land een grote schaduwzijde, wanneer je ziet hoeveel mensen er in armoede leven. Ik zal de sloppenwijken nooit vergeten, vooral niet hoe de kinderen daar moeten opgroeien. Gisteren ben ik even naar het centrum gelopen. Een wandeling geeft al heel veel indrukken van het leven hier. Veel mensen proberen wat te verdienen en hebben een klein winkeltje. Er zijn ook meubelzaakjes, waar de mannen buiten met glas het hout 'schuren'. In het centrum staat er om de 30 m een popcornkraampje, meestal vlakbij een bushalte, zodat mensen voor 2 Reas (iets minder dan 1 euro) nog gauw wat lekkers kopen. Weer 2 Reas 'rijker'... Oversteken moet je nooit met de meute mee doen, grote kans dat het nog rood is. En rood is razend verkeer; bussen, motoren en autos vliegen over straat! En als het groen is moet je alsnog altijd uitkijken, want het verkeer rijdt gewoon door. Er zijn veel mensen die op straat leven, hier in de stad zie je veel daklozen onder de brug slapen of gewoon 'zitten te zitten'. Ze maken een vuurtje om wat eten te koken en 'bouwen' een 'muurtje' van handdoeken en kleding, om enigzins prive te kunnen slapen. Anderen liggen midden op de straat, alsof ze willen zeggen: het kan me niets schelen wat jullie denken, ik slaap waar en wanneer ik wil, deze stoep is van mij. Zwangere vrouwen lopen met een fles sterke drank, maar op blote voeten, op hun gemakje heen en weer. Op de voetgangersbrug, over de wirwar van snelwegen van de ring van Belo, verkopen mensen de gekste dingen: spaarpotten, fluitjes, luchtjes en kauwgom. Ik blijf me over deze cultuur verbazen! Veel dingen wennen: afwassen en schoonmaken met koud water, rekening houden met het riool,elke middag rijst en bonen eten enz. Maar nooit zou ik kunnen wennen aan de stank op straat, aan de mannen die ongegeneerd staren en dingen mompelen, of aan het grote contrast tussen arm en rijk. Met veel indrukken en lessen ga ik de laatste twee weken van mijn stage in, genietend van alle momenten die ik nog heb met de kinderen en wetend dat ik thuis mag komen in een heel rijk en goed georganiseerd land!

31 maart 2012 | Stage vol contrasten

Ik ben alweer twee weken in Brazilie en heb het goed naar mijn zin! Inmiddels kan ik mijn weg vinden hier in huis (het is groot ;)) en in de wijk. Ik heb al een vast programma: elke ochtend werk ik van 7 tot 12 in de kindergarden, voor kinderen uit de sloppen wijk van 3-5 jaar. s Middags ga ik mee op bezoek de sloppenwijk in, bereid ik materiaal of muziek voor of heb ik wat tijd om aan mijn reflecties te werken. Op vrijdag hebben we om de week een vrijwilligersmeeting, gisteren dus ook. We zijn naar een ander huis geweest van Youth With A Mission hier in Belo Horizonte, namelijk ´The Lighthouse´. Dit huis staat op de top van een berg midden in een andere sloppenwijk van de stad. Het is werkelijk een oase van rust waar de kinderen kun sporten, spelen en leren, geweldig om te zien!
Deze stage is een stage vol contrasten. Er zijn wijken met hele dure en grote huizen, maar nog veel meer armoedige sloppenwijken met ´huisjes´. Ik ben er al meerdere malen geweest en de ontzetting en het verdriet dat zich in mijn hart genesteld heeft is groot als ik denk aan al die mensen die daar moeten wonen met hun kinderen. Ik heb drugsgebruikers, drugsdealers en hele jonge moeders gezien. We hebben gesproken met een man die net uit de gevangenis was, maar thuis niet meer welkom was omdat zijn vrouw een ander had. Nu liep hij met zijn ziel onder zijn arm en ging bij ons zitten. We maakten wat muziek en hebben voor hem gebeden, terwijl de drugsdealers heen en weer liepen. Een bizarre ervaring. Anna, mijn stagebegeleider hier, vertelt me veel over haar ervaringen. Ze zegt dat de armoede natuurlijk een grote oorzaak is van het leven in de sloppenwijken. Toch is er ook iets in het denken van veel Brazilianen dat een soort revolutie nodig heeft. Velen kruipen gemakkelijk in de slachtofferrol. Of besteden hun geld gewoon liever aan een tv dan aan reparaties aan het huis... Komende week verblijft er een groep DTS´ers uit Los Angeles in Casa Rocha, dus dinsdag en woensdag ga ik met hen mee om een kijkje te nemen bij andere projecten. Tot een volgende keer, veel warme groetjes uit Brazilie!

24 maart 2012 | Europa? Of toch niet...

Bom dia! Daar zit ik dan, in Casa Rocha (Huize Rots) in Belo Horizonte, Brazilie. Na een rustige, maar lange reis kwam we zaterdag 17 maart aan op het vliegveld, waar we zeer warm onthaald werden door een aantal staffworkers. We maakten meteen kennis met de Braziliaanse rijstijl: 'Gewoon gaan en lekker hard!' En dat door de smalle en stijle straatjes.... Een hele belevenis ;). De eerste zondag hebben we meteen een Braziliaanse kerkdienst meegemaakt, er was een goede band een een lieve vrouw die alles in het Engels wilde vertalen. Deze kerk was duidelijk rijk; de mensen waren 'educated' en zagen er eigenlijk net zo uit als Europeanen. Maandag heb ik meteen het schrille contrast ervaren in de ontmoeting met een vrouw in een van de vele sloppenwijken die deze stad 'rijk' is. Wat een armoede; geen toilet, geen deuren, geen hygiene, geen ruimte, geen omgeving voor kinderen, maar wel vier mensen die er moesten leven!!
Op maandag heb ik met mijn stagebegeleider gezeten voor een weekplanning, mijn doelen en wensen. Elke ochtend werk ik van 7-12 met kinderen van 3-5 jaar, sinds een paar weken is er een 'kindergarden' in dit huis waar allerlei activiteiten worden georganiseerd voor kinderen uit de sloppenwijk waar het huis vlakbij staat. Mijn middagen varieeren van bezoekjes aan de families in de sloppenwijk tot het maken van materiaal voor de kindergarden.
Het was een intensieve eerste week vol heftige indrukken. Gelukkig kunnen we (Rosita en ik) er in het weekend op uit, dus dat doen we dan ook! We zijn er op uitgetrokken in de tropisch natuur, net buiten de stad. Geweldig om aapjes te zien, miereneters, prachtige vlinders en allerlei andere dieren.
Ik heb alweer zin in de komende week. De kinderen leren me wat Portugeese woordjes, dus langzaam aan kan ik me ook via woorden wat beter naar hen uitdrukken.

27 februari 2012 | De Bijbel... multicultureel!

Over 3 weken is het zover, dan gaan alle studenten 6 weken stage lopen! Heel leuk om te bedenken dat we ons in het weekend van 17 maart over zo'n beetje de hele wereld verspreiden. Veel van ons gaan naar het buitenland, maar ook in Nederland hebben een aantal van ons een leuke stageplek gevonden. Ter voorbereiding op die stage hebben we ook een aantal vakken, zoals Intercultureel Bijbellezen. Hoe lees je zelf de Bijbel? Wat valt jou op in een gedeelte? Hoe leest iemand in een Indiase, Afrikaanse, of Pakistaanse cultuur de Bijbel? Wat valt hem of haar op, hoe leest die ander het gedeelte? Superinteressant om te zien dat je culturele bril zo bepalend is voor wat je uit de Bijbel haalt. De rol van een vreemdeling, bezetene of slaaf krijgt een heel andere lading wanneer je begrijpt dat iemand uit een andere cultuur hier bepaalde ervaringen of associaties bij heeft. De Bijbel blijkt een multiculturele, multi-interpretabele en onuitputtelijk bron van inspriatie te zijn voor mensen vanuit de hele wereld!

23 februari 2012 | Personal coaching

Op de Wittenberg staat ook het thema 'persoonlijke ontwikkeling' centraal. Door de lessen en het leven in de leefgemeenschap leer je natuurlijk veel over jezelf. Maar we hebben ook een aantal vakken die specifiek in het teken staan van onze persoonlijke ontwikkeling. Zo hebben we het vak 'werken aan je toekomst'. Aan de hand van een gaven en stijlen test kwam een loopbaanadviseur, hij besprak met studenten persoonlijk de uitkomsten van deze test te bespreken. Ben je introvert, of exravert? Ben je taakgericht, of mensgericht? Maak je bij je keuzes afwegingen met betrekking tot jezelf, of tot anderen? Welke werkomgeving past bij je en welke niet, waarom? Wat zijn valkuilen en leerpunten? Heel leuk om (opnieuw) inzichtelijk te krijgen wat voor 'type' mense je bent. Na de Wittenberg gaat het 'gewone leven' natuurlijk gewoon weer verder en het is gaaf om ook met het oog op de tijd dit gaat volgen na te denken over wat ik wil. Over toekomst gesproken: 17 maart vertrek ik voor 6 weken naar Brazilie, om daar te werken met en voor straatkinderen. Heel spannend, maar ik kijk er ook erg naar uit!!

17 februari 2012 | Groene Voeten

Ha bloglezers! Dit thema volgen we het vak 'Groene voeten'. 'Huh?' zul je misschien denken, de uitspraak is toch 'groene vingers'? Dat klopt, maar bij dit vak gaat het om 'groene voeten' in de zin van de manier waarop je door het leven 'stapt'. In de Bijbel is te lezen dat we zijn geroepen om in een zorgvuldige verhouding te staan tot God, tot onze medemens EN de aarde. Binnen veel kerken is de aandacht voor milieuvraagstukken wat minder aan de orde, maar op de Wittenberg bespreken we deze uitvoerig. De nood van de aarde maakt dat we wel moeten nadenken over onze taak om voor de schepping te zorgen. We hebben het over hoe jaar daar als christen iets in kunt betekenen en bijdragen. Beste confronterend om te onderzoeken wat de impact is van mijn gedrag en mijn consumptiestijl op de aarde. Het is goed om je (opnieuw) bewust te zijn van deze taak en ook serieus met vraagstukken als deze bezig te zijn, het draait immers om Gods schepping! Groetjes, Naomi

3 februari 2012 | Present!

Vorige week zijn we in het kader van de presentiestage een paar dagen vanuit Stichting Present actief geweest. Met een groepje van ongeveer vier studenten zijn we Zeist of Utrecht ingegaan om iets te betekenen voor andere mensen. Dinsdag zij we bij Resto van Harte geweest, een ontmoetingsplek die mensen uit de wijk bij elkaar brengt door middel van een gezamenlijke maaltijd om zo eenzaamheid tegen te gaan. Woensdag hebben we geklust bij een mevrouw thuis, (hier had een ander groepje de dag ervoor al flink schoongemaakt en opgruimd) we hebben twee slaapkamers gesausd en veel spullen terugverhuisd naar hun oorspronkelijke plekje :). Donderdag waren we met alle studenten bij Reinaerde in Den Dolder, een brede zorgorganisatie voor mensen van alle leeftijden. Een groepje heeft (in de regen!!) in de tuin gewerkt, een ander groepje heeft prachtige maskers gemaakt van hout ter versiering van het komende carnavalsfeest en ik ben met een aantal andere studenten heerlijk creatief bezig geweest met clienten van Reinaerde. Superleuk om kennis te maken met deze bijzondere mensen! Ikzelf mocht een raamschildering maken omdat de sneeuwpop die daar opstond niet echt paste bij de vrolijke carnavalssfeer op de groep. De schildering beviel zo goed dat een andere groep graag dezelfde raamschildering wilde hebben, heel tof. Heerlijk om even een week zo praktisch dienend bezig te zijn, tusssen de studeerwerkzaamheden door ;)! 

25 januari 2012 | Van ploegen naar bloeien...

De eerste weken van thema 3, 'de toon die je zet', zitten er al weer op. We zijn halverwege het lesjaar en ik kijk terug op hele interessante, leuke en diepgaande lessen. Inmiddels zijn we een hechte groep en zijn er mooie vriendschappen ontstaan. Ontzettend waardevol! Als ik moest opnoemen wat ik allemaal al geleerd heb, zou deze webpagina het waarschijnlijk niet meer trekken, zo lang zou dit stuk worden ;). Ik ben heel blij dat ik heb gekozen voor dit jaar, dat ik zoveel mooie mensen heb mogen leren kennen en dat we in de setting van de leefgemeenschap ook écht een gemeenschap vormen.
We zijn natuurlijk ook bezig met ons persoonlijk leven. Het kan bijna niet anders dat je ook dingen van jezelf  tegenkomt of die opnieuw bij jezelf ontdekt. Het is hier lastig om dat voor jezelf te houden, maar het is ook heel fijn om te merken dat we met elkaar mee leven. En naar elkaar omkijken, niet omdat het 'moet', maar omdat het kan en mag. Omdat het oprecht is. Het is bijzonder dat je ziet dat dat het vertrouwen en de openheid groeien en dat het opeens helemaal niet zo eng meer is om te vertellen waar je mee zit. We hebben ook een aantal lessen die gaan over ons persoonlijke geloofsleven. Wat geeft hoop? Wat geeft troost? Wat maakt verdrietig? Wat is moeilijk? Het is een opluchting dat ook dat er mag zijn. De Wittenberg is in dat opzicht ook een veilige omgeving waar al die facetten en plek hebben. Aan de andere kant word je akkertje wel flink omgeploegd. Maar er gaat vast ook weer een hoop bloeien ;), wellicht zaten er al heel veel zaadjes in de grond! Zo maak ik ook een ontwikkeling door in mijn persoonlijke geloofsleven. Daar kunnen jullie binnenkort vast nog meer over lezen.

9 januari 2012 | Terugblik thema 2

Thema 2 zit er op, het is voorbij gevlogen. Het lesthema werd afgesloten met een aantal tentamens, maar vooral ook met veel leuke opdrachten. Zo hebben we een filmrecensie geschreven en een essay over authenticiteit. Voor het vak Zingeving hebben we in groepjes zingevingsspellen gemaakt, erg leuk om op die manier een vak af te sluiten! Wat mij het meest geraakt heeft in dit thema is het besef dat we leven in een wereld vol vooroordelen en dat ook ik vooroordelen heb... Het is zo belangrijk om de mens te zien en niet 'het plaatje van die mens'. Zoals de vrouwen op de wallen in Amsterdam. Nooit vergeet ik de stageweek daar en de verhalen die we gehoord hebben over de vrouwen én mannen die zo ver van God verwijderd lijken. Ons vooroordeel geldt niet alleen voor de mensen die verder van ons af lijken te staan, maar juist ook voor de mensen die dichterbij staan: christenen, familie, studiegenootjes. Het gaat om het besef dat het zoeken naar de eenheid meer prioriteit moet hebben zodat we ons eerste oordeel niet bepalend laten zijn voor de relatie die we wel (of daarom niet!) aan gaan. Ook het besef dat zo veel mensen zoeken naar 'iets' heeft mij geraakt. Blijkbaar zit er in ieder mens het verlangen naar meer, naar 'iets hogers', alsof het de basisbehoefte is van de mens om 'iets of iemand' te vinden die hoger is dan hijzelf. Ik geloof dat God dat verlangen in de mens heeft gelegd. Maar tegelijk maakt deze tijd het moeilijk om God weer te vinden. Er zijn zo veel dingen die afleiden. Maar aan de andere kant zijn er ook veel kansen om Hem te leren kennen!

16 december 2011 | Een kijkje achter de schermen...

Een jaar studeren op Bijbelschool de Wittenberg betekend ook: wonen in de leefgemeenschap. Dat was voor sommigen iets nieuws, voor anderen minder spannend omdat ze al in een studentenhuis hadden gewoond. Ikzelf heb een aantal jaar in een studentenhuis gewoond en was eigenljik wel toe aan een woning voor mijzelf, dus ook voor mij was het even afwachten hoe dit leven in de leefgemeenschap zou bevallen. De eerste week van dit lesjaar sliepen we in de twee slaapzalen van het pand. Daarna mochten we 'op jacht' naar een kamer die ons aansprak en de top 3 inleveren bij de staf. De week daarna kreeg iedereen een kamer toebedeeld en kon de grote verhuizing beginnen! Inmiddels heeft iedereen van zijn/haar kamer echt een eigen plekje kunnen maken. Het is fijn om je in de drukte van alle dag 's avonds terug te kunnen trekken op je eigen kamer of daar in rust te studeren. Iets over een dag in de leefgemeenschap: 's morgens beginnen we de dag met elkaar in de woonhal, waar we om de beurt een korte Bijbeloverdenking houden, een lied zingen en met elkaar bidden. Na een lesblok drinken we met elkaar (staf en studenten) een kopje koffie of thee en gaan door met het volgende lesblok. Tussen de middag is er in de stilteruimte een middaggebed. 's Middags gaat net als de ochtend: les, koffie/thee, les. De lunch en het diner gebruiken we ook met elkaar. Het is heel bijzonder om als studenten en staf elke dag zo intensief met elkaar op te trekken. Er ontstaat een bijzondere band een ook een soort 'Wittenbergcultuur': elk vrij moment fanatiek tafelvoetballen, tussen de lessen door een wandeling maken in het bos, na de maaltijd kun je mededelingen doen, enz. Er zijn ook leefgemeenschapsavonden in de vorm van een feest (superleuk!) of een man-vrouw avond, lofprijzing of filmavond. Natuurlijk worden we soms geconfronteerd met verschillende levensstijlen of meningen. Het is goed om te leren hoe hier mee om te gaan. Het leven in de leefgemeenschap is veelzijdig, gezellig, leerzaam, opbouwend en een ervaring voor de rest van je leven!

8 december 2011 | Stagespeurtocht

Deze week vertel ik iets over de stagebeurs. Als onderdeel van dit jaar op de Wittenberg gaan we namelijk volgend jaar, in maart, 6 weken stage lopen om ergens van betekenis te kunnen zijn. Omdat 'ergens' natuurlijk een heel vaag en breed begrip is, had de Wittenberg een stagebeurs voor ons als studenten georganiseerd zodat we met een aantal organisaties kennis konden maken. Het was heel leuk; eerst konden we in groepjes speeddaten met de verschillende organisaties, om zo kort kennis te maken en te zien of deze organisatie of bepaalde projecten ons aanspraken. Later op de middag konden we ook slowdaten, dus een specifieke organisatie langer spreken. Een aantal organisaties hebben ons verteld over stages in het binnenland, anderen over stages in het buitenland. De eetzaal was omgetoverd tot een supergezellige multiculti restaurant, waar we onder het genot van een kopje thee en later een multi-culti maaltijd de organisatis nog verder konden spreken. En nu.... op zoek naar dat ene project dat past bij mijn gaven en talenten, waar ik van betekenis kan zijn!

2 december 2011 | Er zit muziek in...

We hebben er alweer twee lesweken op zitten van blok 2. Wat gaat dat hard! Nog 2 lesweken en de afrondingsweek breekt al weer aan... hellup, hoe gaan we alles op tijd afkrijgen voor de kerstvakantie?? Iedereen is lichtelijk tot ernstig gestressed door dat vraagstuk. Nouja, bij tijd en wijlen dan ;-). Er zijn ook veel te veel leuke dingen om je constant druk te kunnen maken over je studieresultaten: lofprijsavonden, vriendenavond, Sint-feest, leefgemeenschapsavond... En natuurlijk de gezelligheid die we hebben door zo nauw met elkaar om te gaan. We kruipen met elkaar voor de open haard in de eetzaal/woonkamer, omdat het daar het warmst en het meest knus is. Muziek is ook een samenbindend onderdeel op de Wittenberg. 's Morgens, tijdens de dagopening, zingen we met elkaar een paar liederen bij een bijbeltekst (die we samen lezen en overdenken aan de hand van een leesrooster). Welmoed en ik zijn zo'n beetje de vaste begeleiders geworden, Welmoed op piano en ik op de gitaar. Op speciale avonden komt samen zingen ook steeds terug. Trouwens, we sluiten elke gezamenlijke maaltijd ook af met het zingen van een lied. En tijdens het middaggebed zingen we Taizeliederen. Kortom: muziek is een van de rode draden die door een jaar Wittenberg heen lopen. Gaaf om ook dat met elkaar te delen!

22 november 2011 | Nieuwe en oude lucht

Na de stage in Amsterdam beginnen we dan met de lessen van blok 2, ‘de lucht die je inademt’. Ik heb zin in de lessen, ook omdat we dit blok een aantal nieuwe vakken hebben: Consumentisme, Islam, Media, Mensen en culturen, Tijdgeest en Zingeving. Ook hebben we weer een aantal inmiddels vertrouwde vakken: Geestelijk leven, Kunst en Cultuur, Oude Testament en Nieuwe Testament. Ontzettend gevarieerd en klinkt interessant, toch!? Vandaag hadden we het vak ‘Islam’voor het eerst. We moesten wat lezen ter voorbereiding en dat vond ik echt heel interessant. Eigenlijk heb ik nooit veel geweten over de Islam en ik merk nu al dat het goed is om te zien en begrijpen wat de verschillen zijn tussen het Christendom en de Islam. Fundamenteel verschillend en niet te vergelijken met elkaar. Ik ben benieuwd naar de nog volgende lesstof. De eerste les van ‘Kunst en Cultuur’ ging over film: hoe scherp te kijken naar film? Film weerspiegelt de cultuur en wij worden hierdoor ook beinvloed. Hoe kijk ik als Christen naar films en welke valkuilen horen daar ook bij? Heel leuk om over te horen, ernaar te kijken en er over te discussieren!

14 november 2011 | Confronterende lucht

Oke, ik ben dus Christen en ik heb een duidelijke geloofsgrond. Maar ik leef wel in 2011. Wat is kenmerkend voor ‘de wereld van 2011’ en wat doet dat met mij? Ik adem onbewust lucht in, dat brengt vanalles teweeg in mijn lichamelijke systeem. Maar wat met de ‘lucht van de wereld’? Cultuur, film, tv, internet, religie, hypes, politiek, samenleving, normen, waarden, enz... wat komt er allemaal op me af en wat neem ik bewust en onbewust allemaal tot me? En wat doet dat met/in mij? Om midden in de wereld van 2011 te ‘duiken’ verblijven we een paar dagen in Amsterdam, in ‘De Shelter’, een Christelijk hostel tussen de Nieuwmarkt en de wallen in. Ik zag tegen deze stage op vanwege de confrontatie met de gebrokenheid en het verdriet in de wereld, juist op de wallen. Op de 2e dag hadden we ’s morgens 2 lezingen van ‘Tot heil des volks’, een prachtige organisatie die in allerlei vormen hulp biedt aan mensen die dat nodig hebben in Amsterdam. De eerste lezing was van iemand die werkt voor CHAP en Different, stichtingen die hulp bieden aan seksverslaafden en mensen die te maken krijgen met homoseksuele gevoelens (van anderen of zichzelf). De tweede lezing was van ‘Het scharlaken koord’, die hulp biedt aan de vrouwen op de wallen. Zij doen belangrijk straatwerk en bieden hulp waar ze kunnen om de vrouwen uit deze duistere en zeer oneerbiedige wereld te halen. Mijn lessen van deze dag: Oordeel niet maar ga naast mensen staan. Luister en probeer hen te begrijpen. Wij zijn allemaal hetzelfde, de een niet beter dan de ander. Wij staan op dezelfde grond als deze vrouwen, maar ook als de mannen die in een verslavingscircel terecht zijn gekomen. Namelijk: de grond onder het kruis van Jezus Christus. En wij kijken beide op naar Hem. We hebben allemaal Gods genade nodig.

11 november 2011 | Allerlei grondsoorten

Hoi bloglezers! Deze keer vertel ik iets over het afgelopen lesthema: ‘De grond waarop je staat’. De vorige keer heb ik al wat verteld over een aantal vakken die we dit blok gevolgd hebben. Maar wat is nu, na de afronding van dit blok, precies de grond waarop ik sta? In ieder geval een hele rijke, culturele grond, die vroeger, maar ook nu nog, enorm is beinvloed door het Christendom. Verrassend om over te leren. Ook een traditionele en zeer verscheiden grond. Want door de eeuwen heen hebben verschillende mensen al nagedacht over de kern van het Christelijk geloof en de betekenis daarvan in hun (en ons) leven. Er is een kerkelijke traditie onstaan, die ik toch wel koester. Goed om te leren en overdenken waarom we geloven wat we geloven. Wat ik geloof en waarom ik geloof. En wat ik daarmee kan in mijn dagelijks leven. Wat is de Bijbel precies en wat heb ik daar nu nog aan? Maar ook diversiteit; verschillenden mensen, verschillende meningen/opvattingen, ook hier in de leefgemeenschap. Ik vind het heel mooi om te ervaren dat we ondanks allerlei kleine en grote verschillen toch één zijn. Het geloof en de hoop die we delen leert ons juist om elkaar niet te veroordelen. Best een pittige opdracht, maar wel een hele belangrijke vind ik!

Ps: Leuke vraag op het ethiektentamen: ‘Ben jij een Calvinist?’ Ik: ‘Ja. Het leven hebben wij ontvangen en wij mogen alles wat we krijgen als het ware ‘gebruiken’ omdat het gegeven is. Wat een eye-opener in een wereld die juist gericht is op het individu die zo veel mogelijk voor zichzelf moet/wil consumeren!’

4 november 2011 | Positief draaierig?!

Deze week een korte terugblik op thema 1, want jawel, het eerste blok zit er alweer op! Vorige week hebben we een intensieve tentamenweek gehad waarin we alles wat we tot nu toe geleerd hebben, zo goed mogelijk op onze toetsblaadjes hebben geprobeerd te pennen. Een hele klus kan ik je wel vertellen... Ik kijk terug op een superleuk en leerzaam eerste lesblok. Als ik bedenk wat ik in de afgelopen zes weken geleerd heb, wordt ik er draaierig van. Maar wel draaierig op een positieve manier! ;) Ik snap beter dan ooit tevoren wat ik met het Oude Testament kan en heb een breed beeld gekregen van het ontstaan en de inhoud van het Christelijke geloof. Leuk en verdiepend om bijvoorbeeld vakken als 'Kunst en Cultuur', 'Ethiek' en 'Geloofsleer' te hebben. Alles om de oorsprong, betekenis en invloed van het Christendom beter te kennen. Een gave start van dit lesjaar, ik ben benieuwd naar blok 2!

 

 27 oktober 2011 | Moeilijke vragen

Volgende week hebben we de eerste tentamenweek van dit lesjaar, daarmee sluiten we thema 1 (hopelijk goed ;-) ) af. Iedereen is druk aan het werk met allerlei opdrachten, of al hard aan het studeren voor de tentamens. Deze week vertel ik jullie iets over het vak ‘Geestelijk Leven’. Dit is een vak waarin we samen nadenken over ons geloofsleven, bijvoorbeeld over Gods leiding, twijfel en teleurstelling, het lijden... Best wel pittige thema’s dus. Meestal hebben we het over ons persoonlijk leven, maar we kijken ook naar wat er in de Bijbel staat over deze thema’s. We krijgen geen antwoorden op al onze vragen, dat kan ook niet. Maar wel kunnen we elkaar inspireren, ook ontroeren en zeker weten opbouwen. Het is fijn om ook te kunnen praten over de moeilijke thema’s in ons leven met God. Want dat is lang niet altijd makkelijk. We krijgen tips van onze docent hoe om te gaan met moeilijke thema’s als deze. Maar soms is het ook al genoeg om met elkaar te delen hoe we tegen dingen aankijken of ze ervaren. ‘Geestelijk Leven’ is een pittig, maar verdiepend en opbouwend vak!

13 oktober 2011 | Maak kennis met student Naomi

Dag bloglezer! In deze eerste blog een korte kennismaking met mij als blogschrijver. Graag vertel ik jullie elke week iets over mijn belevenissen en ervaringen op de Wittenberg. Mijn naam is Naomi, ik ben (bijna) 25 jaar en sinds 6 weken weer student. Voordat ik naar de Wittenberg ging heb ik na mijn studie Ergotherapie 2 jaar gewerkt als Kinderergotherapeut. Een heel mooi vak dat ik met veel plezier heb uitgeoefend en waarin ook veel te leren valt. Toch merkte ik in het ‘leven van alledag’, waarin ik zocht naar vastigheid qua werk/inkomen/huisvesting/enz., dat ik een diep verlangen had om dichter bij God te leven. Wat betekent dat voor mij? In de kern denk ik het volgende: ik geloof dat God mij gemaakt heeft en iets van mij verlangt. Dat ik niet voor mijzelf leef, maar voor anderen. En dat ik God dien in alles wat ik doe. Dat is misschien simpel gezegd, maar in praktijk best complex. De Wittenberg is een prachtige mogelijkheid om te ontdekken hoe ik gestalte kan geven aan dit verlangen. Ik weet zeker dat ik dit studiejaar kan rekenen op een flinke portie geloofsverdieping, maar ook verder kom met de vraag; hoe kan ik in mijn leven gestalte geven aan mijn geloof? Ik heb lang uitgekeken naar de start van het jaar en houd jullie graag op de hoogte!