Gerjan

Ik werd ondergedompeld in een mengelmoes van culturen.

Je hebt na je WO-opleiding gekozen voor Een jaar Wittenberg, waarom?

Er waren meerdere redenen. Allereerst had ik de sterke behoefte om alle deadlines en volle agenda's waarmee ik de afgelopen jaren had geleefd voor één jaar weg te gooien, zodat ik me eindelijk eens goed op God kon richten. Ook was ik op zoek naar een meer theoretische basis van mijn geloof. Ten slotte wilde ik een jaar de tijd nemen om te beslissen wat voor een werk ik na mijn wiskundestudie wil doen in Gods Koninkrijk.

Tijdens Een jaar Wittenberg heb je ook stage gelopen. Waar liep je stage en hoe was dat?

Ik liep stage in het Bijbelhuis. Dit is een huis, midden in een multiculturele wijk in Antwerpen, waar allerlei activiteiten en clubs georganiseerd worden. Contacten met de mensen in de wijk staan daarbij centraal. Ik heb leiding gegeven bij verschillende clubs, maar bijvoorbeeld ook een onderzoek gedaan naar de toekomst van de 18+jongeren in het Bijbelhuis. Door mijn stagebegeleider ben ik uitgedaagd om het uiterste uit mezelf te halen. Dat was soms zwaar, maar uiteindelijk ontzettend leerzaam. Zes weken lang ben ik ondergedompeld in een mengelmoes van culturen en die ervaring kan ik mijn leven lang gebruiken.

Wat vond je het meest interessante vak?

Ik heb echt genoten van het vak Geloofsleer. In het Oude Testament was ons nog uitgebreid geleerd dat er maar één God is, waarom geloven we dan nu eigenlijk in de drie-eenheid? Door zo'n vanzelfsprekendheid in het christelijk geloof te onderzoeken snap ik mijn geloof beter en is het daardoor stabieler geworden. Later in het jaar zijn we een week naar de kloostergemeeschap Taizé gegaan. De diensten daar zijn erg basaal van opzet. Bijna geen banken om comfortabel een kerkdienst te 'consumeren', slechts een stuk vloerbedekking om op zitten. Eerst worden er hele rustige liederen gezongen. Daarna wordt er een stuk uit de Bijbel gelezen, waarna het tien minuten stil is. Tien minuten waarin je voor jezelf de Bijbeltekst kan bestuderen, maar ook tot God kan bidden. Ten slotte weer die rustige liederen. That's it. Geen poespas, maar wel allerlei (on)gelovige jongeren die geraakt worden. Geen uitleg over God, maar een ontmoeting met God. In bepaalde mate raken de broeders van Taizé volgens mij meer de kern van het geloof dan wij hier in protestants Nederland.

Jullie zijn een aantal dagen in Amsterdam geweest, wat heeft je daar aangesproken?

Rondlopen over de Wallen, informatie krijgen over de wereld van prostitutie, een praatje van een ex-verslaafde, op elke straathoek een bedelaar, een lang gesprek met een zwerver. In een paar dagen tijd heb ik een kant van onze wereld gezien die ik nog niet vaak had gezien.
Een kant die onrechtvaardig is, ver verwijderd van het Koninkrijk dat God voor ogen heeft. Het heeft indruk op me gemaakt, diepe indruk. Als je daar bent geweest dan kan je niet je hele leven in een luxe villa wonen en doen alsof er niets aan de hand is.