Marjolijn

‘Na Een Jaar Wittenberg hoop ik sterker in mijn schoenen te staan’


Marjolijn Lammers – 19 jaar, geboren en getogen in Rotterdam – begint na de zomer aan Een Jaar Wittenberg. ‘Ik wil te weten komen wie ik ben als christen, wat ik belangrijk vind in mijn geloof en wie God nu echt voor mij is.’

Klarinet spelen, leiding geven aan de kinderen van de Scouting en windsurfen zijn een aantal van haar hobby’s. Haar studie op het Hoornbeeck College in haar woonplaats – begeleider in de gehandicaptenzorg – heeft ze bijna afgerond en op dit moment is ze met erg veel plezier bezig met de laatste periode van haar stage op een woonvoorziening voor verstandelijk beperkte gehandicapten.   

Ik wil te weten komen wie ik ben als christen, wat ik belangrijk vind in het geloof en wie God nu echt voor mij is


Komend studiejaar gaat Marjolijn Een Jaar Wittenberg doen. Haar mentor wees haar op deze mogelijkheid voor een tussenjaar. Marjolein: ‘ik merkte dat ik een stukje diepgang miste op geloofsgebied. Ik wil mij graag verder ontwikkelen maar dan vooral op het gebied van hoe ik mijn christen-zijn kan toepassen op mijn werk later. Ik wil te weten komen wie ik ben als christen, wat ik belangrijk vind in het geloof en wie God nu echt voor mij is’. De keus voor de Wittenberg was snel gemaakt.

‘Ik hoop veel te leren over mijn plaats als christen in de maatschappij. Hierbij hoop ik ook te leren wie ikzelf ben als christen. Na een jaar Wittenberg hoop ik sterker in mijn schoenen te staan, hoop ik meer over Zijn liefde te kunnen vertellen aan anderen. In woorden maar ook in daden. Waar ik misschien wel wat tegenop zie is het vele praten. Zelf schrijf ik liever dan ik praat. Hierdoor kan ik mij soms beter verwoorden. Maar omdat je op de Wittenberg met mensen zit die hetzelfde doel voor ogen hebben zal dat denk ik wel goed komen.’

dit is allemaal Gods werk


Door haar studie en stage komt Marjolijn veel in aanraking met mensen met een beperking. Ze liep bijvoorbeeld stage op een christelijke woongroep. Wanneer ze ’s avonds de bewoners naar bed bracht werden er vaak bekende christelijke liedjes gezongen: ‘ik ga slapen, ik ben moe’ en ‘Jezus is de goede herder’. Elke keer wanneer een bewoner begon mee te zingen kreeg ze kippenvel en dacht ze: ‘dit is allemaal Gods werk’. Ook ging Marjolein een aantal keer met een team uit Nederland naar Roemenië om ook daar Gods liefde uit te kunnen delen. Marjolijn: ‘Ik ben niet de sterkste in verhalen vertellen. Maar dat hoeft ook niet denk ik. Ik ben meer iemand die door middel van daden laat zien dat ik christen ben’.

Geld verdienen kan altijd nog

‘Ik kijk ernaar uit om met andere christenen samen te leven. Fulltime bezig zijn met mijn geloof in plaats van met andere dingen. Het zal een drukke happening worden. Voor mijzelf zal het belangrijk zijn om momenten van rust te zoeken.’ Iemand uit haar familie vroeg waarom ze niet ging werken en geld ging verdienen. ‘Geld verdienen kan altijd nog’ is haar reactie daarop. ‘Het belangrijkste in mijn leven is op dit moment om weer met een open kijk in de wereld te kunnen staan, nieuwe mensen te ontmoeten en om misschien wel iets nieuws te beginnen.

Ik heb nu eigenlijk nog geen idee hoe mijn toekomst eruit gaat zien. Eerst maar een jaar Wittenberg. Daarna zien we wel weer verder, toch?!’