Jorieke

Interview Jorieke - 22 jaar - EJW studente 2015 - 2016

Op de HvU (Hogeschool Utrecht) in Amersfoort ontmoeten we Jorieke (22 jaar). Voor haar studie pedagogiek is ze enkele dagen op school te vinden. De rest van het jaar loopt ze stage in een moeder-kindhuis van Stichting Timon. In de verhalen over haar stage komt haar passie ‘jongeren verder helpen in de ontwikkeling’ duidelijk zichtbaar naar voren. Ze voert gesprekken met de jonge moeders en begeleidt hen als mentor. Daarnaast werkt ze mee aan de hulpverleningsplannen die opgesteld worden. Als mentor probeert ze tot steun te zijn in alle vragen waar de tieners mee worstelen en moeilijke situatie die zich voordoen. Op de vraag of ze het niet lastig vind dat ze zelf ook nog zo jong is antwoord ze; ‘Helemaal niet, het helpt me juist enorm om mezelf te verplaatsen in de beleving van de jongeren. Ik begrijp wat ze bezig houdt en daardoor kan ik ook beter en effectief inspelen op de situatie’.

Er was nog een twijfel tussen een studie pedagogiek en social work in Ede. De doorslaggevende keuze voor een studie pedagogiek aan de Hogeschool Utrecht was de combinatie van het jongerenwerk en een bewuste keuze voor een niet christelijke hogeschool. Dat is wel een mooie tegenstelling na een jaar in de christelijke Wittenberg- bubbel.

Het jaar Wittenberg heeft me gevormd en mijn geloof sterker gemaakt. In het jaar heb ik veel geleerd op persoonlijk vlak: je leert je karakter beter kennen, en op geestelijk vlak: het leven vanuit de prachtige genade! Daarvoor had ik voor mezelf behoorlijk ‘regels’ opgelegd op het gebied van bijbel lezen en bidden. De les ‘Wet en genade’ was echt een eyeopener voor mij. Vanuit mijn karakter wil ik graag iets ‘terugdoen’ voor God. Ik probeer te onthouden dat dát niet hoeft en ik mag leven vanuit Zijn genade. Vanuit die pure genade leven maakt het leven zoveel mooier.

Van het jaar Wittenberg heb ik intens genoten. Ook nu nog heb ik met veel klasgenoten uit het jaar contact. Het is mooi dat je het jaar in gaat met zoveel verschillende personen. Ieder met zijn eigen achtergrond, bagage, karakter, verwachtingen. Om, samen met de anderen, een jaar apart te zetten voor God was een goed keuze.

Mijn drie highlights uit het jaar zijn:

  • De buitenlandstage in Bolivia: uit je eigen comfortzone je geloof in de praktijk brengen in een andere cultuur.
  • De leefgemeenschap: de gastvrijheid, gezelligheid en onbevangenheid. Het echt genieten met elkaar en er voor elkaar zijn in vreugde en op minder goede momenten. Daarin heb ik veel geleerd en enorm van genoten.
  • De reis naar Taizé: Ondanks dat ik vooraf op zag tegen de stilte heeft het me dichter bij God gebracht.

Al die diversiteit in het jaar heeft me sterker gemaakt. Het heeft me gevormd en ik denk bewuster na over de keuzes die ik maak. Niet christenen zoeken geluk in dingen die voor mij leeg zijn. Mooi om met hen in gesprek te gaan waar die beleving anders is en om van elkaar te leren. Mijn doel is om in de maatschappij iets uit te mogen stralen van Gods liefde.