15 jaar JWO, een terugblik

JWO 15 jaar geleden

Jullie zijn een generatie die door God speciaal uitgekozen is om aan jongeren te vertellen wat een geweldige dingen God doet.

Harriëtte Smit vertelt over haar tijd in het allereerste jaar van de Jongerenwerkersopleiding aan de Wittenberg

JWO 2000 – 2002: proefkonijnenjaar

Al lange tijd had ik het verlangen om van het kerkelijke vrijwilligerswerk binnen het jeugdwerk m’n werk te maken. Dat was in die tijd nog niet zo eenvoudig. Betaalde plaatselijk jongerenwerkers waren toen nog zeldzaam…er waren alleen vacatures bij landelijke jongerenwerkorganisaties als HGJB/ YFC/ CGJO/ NGJ/ EO en soms een enkele als catecheet. Zelf had ik het verlangen om ooit bij de HGJB te gaan werken. Tot m’n vreugde las ik in het YFC blad ‘Strak’, dat er een opleiding voor jongerenwerkers van start zou gaan. De start van die opleiding kwam voor mij als een gebedsverhoring. Ik herinner me nog goed een oriënterend gesprek met Sabine van der Heijden op de Lindenhorst m.b.t. deze nieuwe opleiding; onder het drinken van een mok thee deelde ze haar passie voor jongeren en haar verlangen met de opleiding. Wat was dat inspirerend! Toen ik daar de deur weer uitstapte, wist ik het zeker: deze opleiding is voor mij! Het zou me een mooie kans bieden om me op professionele wijze verder te bekwamen. Samen met 8 anderen zat ik in de allereerste groep. Een prachtige diverse groep mensen. We hadden de primeur! Niet alles verliep altijd even vlot, maar dat hoort bij een ‘proefkonijnenjaar’.

Leven in de leefgemeenschap


Ieder lesweekend was voor mij weer even een soort van ‘thuiskomen’, als ik de Wittenberg binnenstapte. Er hing een positieve sfeer en er liepen gemotiveerde docenten rond. En als ik in de gang langs de wereldkaart met ‘uitgezonden Wittenbergers’ liep, raakte dat me en besefte ik dat er al vele voetstappen voor mij gezet waren in deze gangen en mensen klaargemaakt waren om uit te gaan om te bouwen aan Gods Koninkrijk wereldwijd

Ik besefte dat er al vele mensen hier klaargemaakt waren om te bouwen aan Gods Koninkrijk wereldwijd

In het eerste jaar hadden we 1x in de maand 3 dagen les (do-vrij-za); sliepen we op de slaapzaal en aten we met de dagstudenten. ‘k Vond het een verrijking om op die manier ook deel te zijn van de leefgemeenschap en de mogelijkheid te hebben om de dagstudenten te leren kennen en vooral er veel plezier mee te beleven. ’s Morgensvroeg voor het ontbijt was ik vaak te vinden in de bibliotheek waar ik in alle rust genoot van de nieuwe krant of dankbaar gebruik maakte van het aanbod van boeken. Het computerlokaal was in die tijd nog basic en voor internet moest je per minuut betalen. Wifi bestond nog niet.

De kou in het gebouw was iets dat nooit echt wende. Maar je leerde jezelf wel warm aankleden, want het energiezuinige beleid zorgde ervoor dat de kachels niet altijd op volle toeren mochten draaien. Daarnaast heb ik op de Wittenberg geleerd om oud brood toch een kans te geven. Een broodrooster bood een oplossing en anders gewoon wat harder kauwen of wat meer boter erop smeren. En ik moet toegeven -  het smaakte best! Op de donderdagen was het altijd feest omdat dan de voorraad V&D brood aankwam: croissantjes, chocoladebroodjes, etc. Daar werd door de dagstudenten letterlijk naar uitgekeken! En op zaterdagmorgen kookten we stiekem een eitje. Op vrijdagavond gingen we regelmatig na de intensieve PGO lessen, die om 21h00 stopten, nog even ontspannen in Zeist city bij de plaatselijke Kebab zaak. Dat waren waardevolle deelmomenten.

Op vrijdagavond na de intensieve lessen even ontspannen in Zeist city: waardevolle deelmomenten

In het tweede jaar veranderde het lesritme naar 1x in de 2 weken een weekend (vrij-za) en verloren we het contact met de dagstudenten maar kregen we er een nieuwe groep 1e jaars JWO bij. Dat was niet alleen erg leuk, maar ook waardevol om zo weer nieuwe mensen te ontmoeten en leren kennen die dezelfde passie voor jongeren deelden.

Werken als jeugdwerkadviseur


Na het afronden van m’n JWO opleiding ben ik als jeugdwerkadviseur bij de HGJB aan de slag gegaan, waar ik het geleerde in de praktijk kon brengen en me gespecialiseerd heb in tienerwerk, pastoraat en werken met vrijwilligers. Door verschillende werkvakanties ontstonden contacten met kerkelijke gemeentes in Frankrijk en groeide de liefde voor dit land en het verlangen in m’n hart om me langer beschikbaar te stellen en van betekenis te mogen zijn voor de Franse jeugd, om het Evangelie aan hen door te geven in woorden en daden en lief te hebben zoals Jezus dat deed. Van 2011 – aug 2015 ben ik voor de GZB werkzaam geweest in Bordeaux als missionair tienerwerker en hield ik me bezig met het coördineren en versterken van het plaatselijke jeugdwerk, het opbouwen van relaties in de wijk en het regionale jeugdwerk een impuls te geven. Regelmatig pakte ik er weer eens een boek of reader bij uit m’n Wittenberg tijd of maakte ik gebruik van m’n Wittenberg netwerk om even te sparren. Sinds september 2015 ben ik verhuisd naar Aix-en-Provence en ben ik samen met een Franse collega verantwoordelijk voor de aansturing van het landelijke jeugdwerk binnen de UNEPREF kerken als nationaal trainer/adviseur jeugdwerk.  

Wat de Wittenberg heeft opgeleverd


De Wittenberg heeft m’n leven verrijkt en m’n liefde voor God, jongeren en de kerk verdiept. De Wittenberg weekenden waren voor mij inspirerende oplaadmomenten. Unieke kansen om even uit de bestaande context , te investeren in m’n relatie met God, m’n passie en liefde voor jongeren te delen en te verdiepen met anderen, inspiratie en nieuwe ideeën op te doen en in beweging gezet te worden om het geleerde in de praktijk om te zetten.

De Wittenbergweekenden waren voor mij inspirerende oplaadmomenten

Naast dat we op een fantastische mooie plek zaten in de bossen van Zeist, zorgden de kleinschalige groep ervoor dat er al snel een persoonlijke en hechte band ontstond. Ik bewaar goede herinneringen aan de gesprekken met docenten en medestudenten en  geniet tot op de dag van vandaag van vriendschappen en waardevolle contacten die toendertijd zijn ontstaan. Daarnaast hebben de JWO docenten een cruciale rol gespeeld in het vasthouden en uiteindelijk realiseren van m’n verlangen om in Frankrijk aan de slag te gaan. Eén van hen, René de Boer, is sinds m’n uitzending naar Frankrijk m’n coach geworden. Juist in een buitenlandse werksetting waar je niet altijd directe collegae om je heen hebt is deze vis-à-vis enorm waardevol en helpt me om te blijven reflecteren op m’n eigen handelen en werkzaamheden en stappen vooruit te zetten.

In m’n JWO periode heb ik geleerd hoe ik als jongerenwerker het Evangelie van Jezus Christus relevant kan presenteren aan jongeren in deze tijd en heb ik de waarde ontdekt van relationeel jongerenwerk: present te zijn als kerk en als christen beschikbaar te zijn voor diegene die jou nodig heeft! Al lijkt het onbetekenend, al gaat het maar om die ene tiener… het heeft voor God eeuwigheidswaarde.  In dat vertrouwen ben ik hier aan de slag om tieners te laten merken dat God hen liefheeft en betrokken is op hun leven.

 Het werk vraagt om een lange adem, liefde en veel geduld

En dat is zeker de moeite waard! Het jeugdwerk staat in Frankrijk nog in de kinderschoenen als het om relationeel jeugdwerk gaat. Daar ligt nog een grote investering te doen als het gaat om trainen van jeugdleiders en bewustwording bij kerkenraden. Het werk vraagt om een lange adem, liefde en veel geduld. Dankbaar dat ik op de Wittenberg heb leren reflecteren op m’n eigen handelen, visiegericht te werken, als ook geleerd heb om te blijven investeren in persoonlijke tijd met God. De tekst van m’n Wittenbergdiploma hangt nog steeds boven m’n bureau: ‘Gij zijt echter een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk God ten eigendom om de grote daden te verkondigen van Hem, die u uit de duisternis geroepen heeft tot Zijn wonderbaar licht.’ (1 Petrus 2:9).

Je bent niet van jezelf, maar je bent eigendom van God

Sabine v.d. Heijden heeft n.a.v. deze tekst een prachtig statuut geschreven waarin onder andere staat:
‘Jullie zijn een generatie die door God speciaal uitgekozen is om aan jongeren te vertellen wat een geweldige dingen God doet. Jullie zijn belangrijke mensen die het contact tussen jongeren en God gaan herstellen. Jullie zijn apart gezet voor deze speciale taak in de jongerenwereld. Je bent niet van jezelf, maar je bent eigendom van God. Je leeft niet voor jezelf, maar je leeft voor God… Dit is het doel van je leven: dat je jongeren laat horen, zien en ervaren dat God grote dingen heeft gedaan in de wereldgeschiedenis en grote dingen zal doen in het leven en in de wereld waarin wij leven. Zodat de duisternis uit hun leven zal verdwijnen en ze zullen ervaren hoe wonderlijk mooi het is in Zijn Licht te leven. Jongeren die verward zijn, op zoek naar hun identiteit, zullen hun identiteit vinden in God. Jongeren die nu leven in een harde, veeleisende wereld zullen zijn liefde, vergeving en vrede ervaren.
(Sabine vd Heijden; diploma uitreiking 7-6-2002)

Dat motiveert om hier in Frankrijk aan de slag te zijn en m’n focus op Jezus te houden!

Harriëtte Smit

« Terug