"Dit liet zien hoe groot het onrecht is, en vooral in de gedwongen prostitutie."
Dagboek van een student - deel 4
Lief Dagboek,
Er stond vandaag opnieuw een expeditie op het programma. Het begon deze keer om 10 uur. Eerlijk gezegd vond ik het best wel spannend, want we hadden werkelijk geen idee wat ons te wachten stond. Toen we het lokaal werden binnengelaten, mochten we helemaal niets meenemen, alleen 1 telefoon. Binnen was het donker. Alle tafels en stoelen waren aan de kant gezet. Twee donkere figuren hielden ons scherp in de gaten (Edwin en Corjan, jaja). En toen klonk er een stem: ‘Er zal nu iemand opstaan, hij is jullie leider. Doe wat hij zegt.’ Dat was het begin van onze 24-hour-justice-experience.
Onze leider (Corjan) liet ons boeien, blokjes verplaatsen en doorgeven en vooral lang wachten. Tussendoor kregen we geluidsfragmenten te horen, Bijbelteksten te lezen, vragen te beantwoorden en stukjes documentaire te zien. Dit liet zien hoe groot het onrecht is, en vooral in de gedwongen prostitutie. Vrouwen worden gewoon verkocht en gedwongen om in de prostitutie te werken. Wie niet meewerkt, wordt geslagen. De wanhoop was duidelijk aanwezig, en dat doet pijn. We leven in een gebroken wereld…
Maar er is ook hoop. Door het werk wat IJM (International Justice Mission) doet, bijvoorbeeld. Zij proberen deze vrouwen te redden, maar ook de ontvoerders aan te pakken. Ook hebben we zelf invloed! We bespraken onze talenten en kwaliteiten. Hoe kun je dit inzetten om onrecht aan te pakken? Wat is jouw invloed? En uiteindelijk mochten we ook zelf ontsnappen, door een aantal puzzels op te lossen.
Nu ga ik gauw slapen, morgen de laatste lesdag van deze week. Het gaat zo snel! Welterusten!
Talk to you soon!
