Misschien wel mijn gelukkigste jaren, die Reformatorisch Bijbelschool tijd....
Mijn leven was kort voor mijn komst naar de toen nog RBS, in 1985 flink veranderd: ik was tot geloof gekomen! Hongerig als ik was, om God en Zijn woord te leren kennen, kwam ik in een heel nieuw leven terecht. Wat me het meest is bijgebleven en me vandaag de dag nóg steeds raakt...zijn de mensen die deel uitmaakten van onze leefgemeenschap.
Klas- en studiegenoten, stafleden, docenten...door hen en in hen, ontmoette ik God. Zij bevestigden in heel hun doen en laten, dat er goedheid bestond op deze aarde. Iets...waar ik nog niet zo zeker van was, toen ik net arriveerde. Binnen de veilige muren van de RBS, mocht ik mezelf ontdekken, mijn verleden naar buiten laten komen...met alle tranen die daarbij horen en wist ik me gezien en gehoord. Dáár kreeg ik een familie...daar begreep ik voor het eerst de kracht van die familie en de liefde....van God, die door deze familie heen werkt(e). Misschien wel mijn gelukkigste jaren, die RBS tijd....en hoewel het allemaal al lang geleden is,maken die paar jaren Zeist nog steeds deel uit van mijn zijn nú.
